Catano da lingua

O Título III da nosa Lei de Normalización Lingüística (1983) trata “Do uso do galego no ensino”. Está a ser esta a forma de “bilingüísmo harmónico” que resulta da súa aplicación?

Góstame este poema, pola súa forza e sentimento dende alén mar. Foi publicado na revista “Galicia” do Centro Galego de Bos aires, Decembro de 1981.

Lingua dos meus avós
que non falan meus fillos:

¿quen te fixo cal fonte
xurdir dentro de min?

Lingua que fuches, eres
sangue de sangue, terra

feita de homes, homes
do mar e a terra, lingua

corrente, nidia, escura
coma o sol dunha sombra.
              (Rodolfo Alonso)

Recollido por X.Alonso Montero en “Lingua e literatura galegas na Galicia emigrante“. Santiago, Xunta de Galicia, 1995 (páxs. 180-181)

Esta palabra dicíaa meu avó cando algo non ía coma el agardaba. Á lingua galega, de cote, tampouco lle están a saír as cousas. Irmos poñendo en coñecemento dos demais aquelas situacións da vida cotía nas que o galego non é empregado con normalidade, pode axudarnos a que non teña tantos “catanos”.

Por exemplo, non son quen de que nas peaxes das autoestradas galegas me contesten en galego. Pásavos o mesmo?